Stikstofoxiden
De term stikstofoxiden staat voor een groep gassen die ontstaat bij verbrandingsprocessen. Stikstofdioxide (NO2) en stikstofmonoxide (NO) zijn daar twee voorbeelden van. NO2 is een sterk verkeersgerelateerd component. Hoe hoger de verkeersintensiteit, hoe hoger de concentratie. Naast verkeer stoten de industrie en energiecentrales ook NO2 uit. NO2 is een belangrijke bron voor het ontstaan van ozon (O3). Onder invloed van zonlicht reageert NO2 met vluchtige organische koolwaterstoffen tot O3. Dit is ook bekend onder de term fotochemische luchtverontreiniging. NO reageert met zuurstof in de lucht tot NO2.
De actuele stikstofdioxideconcentraties in het Rijnmondgebied
De actuele stikstofmonoxideconcentraties in het Rijnmondgebied
Blootstelling aan hoge NO2 concentraties kan de longen irriteren en verlaagt de weerstand tegen ademhalingsinfecties zoals influenza. De effecten van korte termijn blootstelling zijn nog steeds onduidelijk, maar een continue of frequente blootstelling aan hoge concentraties verhoogt de kans op acute longziektes.
Wet milieubeheer
In de Wet milieubeheer zijn voor stikstofdioxide twee grenswaarden opgenomen. In onderstaande tabel zijn de grenswaarden weergegeven.
Tabel: Grenswaarden stikstofdioxide in µg/m3.
| Grenswaarde | Concentratie | Opmerking |
|---|---|---|
| Uurgemiddelde | 200 | Maximaal 18 overschrijdingen per kalenderjaar; grenswaarde geldt vanaf 2015. |
| Jaargemiddelde | 40 | Grenswaarde geldt vanaf 2015. |
