Fijnstof
Fijn stof is een fysisch-chemisch mengsel. Het bestaat zowel uit primair geëmitteerde als secundair gevormde componenten van natuurlijke en antropogene oorsprong (bijvoorbeeld roet, geologisch en biologisch materiaal) en heeft een diverse samenstelling (bodemstof, zeezout, zware metalen, sulfaat, nitraat, ammonium, organische koolstof, PAK, dioxine enzovoort). De belangrijkste bronnen zijn de sectoren verkeer en vervoer, industrie en land- en bosbouw.
De actuele PM10-concentratie in het Rijnmondgebied
De fijn stof concentraties in Nederland zijn opgebouwd uit achtergrondconcentraties en lokale bronnen. Het grootste deel van de achtergrondconcentraties is van natuurlijke oorsprong of komt uit het buitenland. Bovenop de achtergrond-concentraties komt de lokale bijdrage. In dichtbevolkte gebieden kan dit leiden tot hoge concentraties.
Doordat de deeltjes klein zijn kunnen ze diep in de longen doordringen. Dit zorgt voor een afname van de longcapaciteit. Vooral kwetsbare groepen, zoals carapatiënten, ouderen en kinderen, ondervinden last van hoge PM10-concentraties. Door de samenstelling kan PM10 allerlei ziektes bevorderen, die de levensverwachting verkorten.
De bekendste fijn stof componenten zijn PM10 en PM2.5. De laatste tijd is meer aandacht voor PM2.5. Het vermoeden bestaat dat de nadelige effecten op de gezondheid vooral door de kleinste deeltjes worden veroorzaakt. Op 11 juni 2008 is een nieuwe Europese richtlijn van kracht geworden. Hierin zijn ook normen opgenomen voor PM2.5. Sinds 2004 meet de DCMR PM2.5-concentraties. Het zijn indicatieve metingen. Er is nog onduidelijkheid over de kwaliteitsnormen.
Voor PM10 zijn er 2 normen. Dit zijn een jaargemiddelde norm van 40 µg/m3 en de norm dat het dagmiddelde maximaal 35 keer jaar hoger mag zijn dan 50 µg/m3.
In het overzicht met dagoverschrijdingen kunt u de actuele stand van zaken zien per meetpunt.
