DCMR Milieudienst Rijnmond

MenuNaar de tekstMenu sluiten

Blog: het dak op!

Nieuwsbericht Rotterdam

Het is 21:15 uur wanneer we arriveren op de Coolsingel in Rotterdam. De spits is gelukkig voorbij en we kunnen de auto nog gemakkelijk kwijt achter het hoge flatgebouw. Ik stap uit de auto en bekijk alvast het hoge flatgebouw terwijl mijn collega nog even de auto parkeert.

Daarna lopen we samen om het hoge gebouw heen. Als we aan de voorzijde arriveren zie ik de grote verlichte letters bovenop het flatgebouw. Sommige omwonenden hebben last van de verlichte letters en hebben dit gemeld bij mijn collega’s op de meldkamer.

Wij checken vandaag of de verlichting voldoet aan een richtlijn voor het beoordelen van lichthinder. Deze richtlijn is opgesteld door de Nederlandse Stichting voor Verlichtingskunde en maatgevend. Dat wordt nog wel een hele uitdaging; de letters zijn nogal hoog gepositioneerd. Op kantoor hebben mijn collega en ik al besproken hoe we deze meting gaan uitvoeren, we hebben er zelfs een speciale luminantie-adapter voor aangeschaft. Normaliter meten we namelijk een aantal meter vóór de verlichting, maar dat is in deze situatie toch wel een beetje onmogelijk. In de hal van de flat worden we opgewacht door de gebouwbeheerder. De receptie is al gesloten en het pand lijkt volledig uitgestorven. We stellen ons netjes voor en gaan met de lift naar de bovenste verdieping. Eenmaal boven moeten we nog via een betonnen trap naar boven en vervolgens door een afgesloten deur. De gebouwbeheerder zoekt even naar de sleutels in een van zijn broekzakken en maakt vervolgens de deur voor ons open. Achter de deur is een stalen spiraaltrap aanwezig. De treden zijn erg smal en het is voor ons nog een hele opgave om al het apparatuur en de tassen mee naar boven te nemen. Het is een hele reis, zo’n dak op.

Eenmaal boven komen we in de stookruimte van het gebouw. De gebouwbeheerder wijst ons de deur aan die naar het dak leidt. Omdat we aardig bepakt en bezakt zijn, besluiten we om eerst de luminantie-adapter op de luxmeter te draaien. Dat scheelt een hoop gepruts op het dak straks. We halen de meter uit de koffer en draaien de nieuwe adapter erop. Zo kunnen we de meter daadwerkelijk tegen de verlichte letters aanhouden, en hoeven we dus niet meer vóór de verlichting te gaan staan. We zijn er klaar voor, de gebouwbeheerder opent de deur. Een zachte wind komt ons te gemoed, het is gelukkig niet koud buiten. Eenmaal op het dak zijn we eerst even stil van het uitzicht. Er is nog een hoop ruimte op het dak waardoor we makkelijk achter de letters langs kunnen lopen. Dat stelt ons gerust. Aangezien we pas een uur na zonsondergang mogen meten, kunnen we nog heel even genieten van het uitzicht.

Collega van Charlotte zit bij de dakrand en meet de verlichte letters.

Om 21:41 uur beginnen we met de meting. Mijn collega gaat bij de dakrand zitten en houdt de luminantie-adapter van de luxmeter tegen de verlichte letters aan. Eerst de eerste letter, dan de tweede en ondertussen houd ik de luxmeter vast en noteer de waardes. We doen in totaal 4 metingen van verschillende letters en lijnen. Wanneer ik alle waardes heb genoteerd, zijn we klaar met de metingen. Nog een laatste blik op het mooie uitzicht en dan banen we ons weer een weg terug naar beneden. We nemen afscheid van de gebouwbeheerder en laten hem weten dat we de metingen uitwerken in een meetrapport.

De week erna stellen we het meetrapport op. Hieruit blijkt dat de gemeten waardes de grenswaarden overschrijden. De verlichting zal dus moeten worden aangepast. Bijvoorbeeld door het licht te dimmen of het plaatsen van een daglichtsensor. We informeren de gebouweigenaar en geven hem de tijd om de verlichting aan te passen. We plannen direct een nacontrole. Over een maand kunnen we weer het dak op!

Charlotte Derriks is inspecteur milieu bij DCMR Milieudienst Rijnmond.
Bovenste foto: Unsplash/ Jeroen Wehkamp